درد غیبت و یتیمی

همه فک میکنن فقط حق باخودشونه و تمام مسائل رو تفسیر به رای میکنن

تعصب جای وجدان حق پذیر رو گرفته و همه همدیگرو تکفیر میکنن

با القاب متفاوت همو صدا میکنن مثل بدعت گزاران و شیعه انگلیسی و منافق و...

خدا به دادمون برسه و بس.

فضای علمی جاشو با مغلطه و دودوزه بازی عوض کرده!

و از تمام این اوضاع بوی وبلاگ غیبت کلمه به مشام می رسد و بس!

اصلا وبلاگ غیبت کلمه یعنی همین.

دعواهای سیاسی شان را به دین کشاندند و از روایات ب نفع خودشان استفاده کردند

اصلا یکی از کاربردهای اساسی دین این روزها همین شده دین ابزاری!

یاد اون حرف سلمان فارسی افتادم که میگفت:پس دیگر در انتطار بلا باشید و از خوشبختی و آسایش ناامید...

آری خداحافظ ای خوشبختی تا روز ظهور!