اعترافات وبلاگ نویس قلابی

وبلاگم عالمی داره واسه خودش تو این سال ها زیاد نرفته بودم تو بحرش آدمای جالبی داره

مثلا یسری ها هستن فقط دوس داری بری بخونیشون نمیدونم چرا ولی انگار دوس داری داستان زندگیشونو دنبال کنی مثل اینستا و تلگرام و توییتر نیس هدف مخ زنی و ارتباط گرفتن و اینا نیس من خودم چندین ساله یه جاهایی رو کاملا بیصدا میخونم بدون هیچ نظری و جدیدا هم خیلی ها نظراتشون رو کلا میبندن

یه مثال دیگه بگم یه دوستی دارم اسمش رضا ببین نظرات کارشناسانه و دلسوزانه میده آدم تو این دوره ی عجیب تنهایی و دوری و هرکی هرکی شاخ درمیاره که ینفر ک اصلا نمیدونی کجاست و کیه انقدر به فکرته واقعا وبلاگ رو اونجوری که باید نشناخته بودم